Na podstawie gęstości API docelowej ropy naftowej (lekka lub ciężka), BS&W (oznaczającej poziom zawartości substancji stałych) i warunków pracy demulgatora (temperatura, ciśnienie: operacje w wysokiej temperaturze wymagają, aby demulgator i jego rozpuszczalnik miały doskonałą stabilność termiczną), demulgatory są dostosowywane w następujący sposób:

Jako inicjatory wybiera się grupy funkcyjne o różnej liczbie i masie cząsteczkowej. W określonych warunkach, różne proporcje (w celu dostosowania wartości HLB demulgatora – równowagi hydrofilowo-lipofilowej) oraz sekwencje PO (głowy lipofilowej) i EO (głowy hydrofilowej) są włączane w celu utworzenia łańcuchów polimerowych o różnej długości (dłuższe segmenty łańcucha zwiększają lipofilowość lub hydrofilowość cząsteczki). Następnie, w celu sfinalizowania projektu demulgatora, dobiera się rozpuszczalniki o odpowiedniej masie cząsteczkowej (zdolne do całkowitego rozpuszczenia demulgatora, charakteryzujące się odpowiednią lepkością do pompowania i wstrzykiwania, zapobiegające wtórnej emulsji lub wytrącaniu, posiadające odpowiednie temperatury zapłonu oraz zapewniające bezpieczeństwo i przyjazność dla środowiska).